Korte geschiedenis
In 1920 wordt in onze wijk, in de parochie St.-Laurentius, de 16de Scoutsgroep Sint-Laurentius opgericht, vanuit het toenmalige zondagspatronaat, een vrijetijdbesteding bedoeld om de jeugd “van de straat” en uit de herbergen te houden en ze christelijk op te voeden. Onze stichters Henri Borghoms, Alfons De Coninck sr., en EH. Th. De Cleyn hadden andere scoutsgroepen bezig gezien en reageerden enthousiast door het patronaat om te vormen tot onze scoutsgroep! We kregen de naam: 16de Scoutsgroep St. Laurentius, aangesloten bij de Baden Powell Belgian Boy en Seascouts( B.P.B.B.S.S.). Onze lokalen bevonden zich in de jongensschool aan de Hertsdeinstraat 13- Antwerpen; drie lokalen palend aan de kleine speelplaats waren voor onze scoutsgroep bestemd. Henri Borghoms is de eerste groepsleider.
Onze groep nam een flinke start en groeide in de eerste jaren uit tot een grote voorname groep met een scoutsfanfare en met een sterke techniekenwerking; vooral in morse en semafore waren we de beste van de provincie Antwerpen: tot vijfmaal toe wonnen we de beker in de Provinciale seinprijskampen van de Belgian Baden Powell Boy Scouts.
Alfons De Coninck jr.volgde Henri Borghoms op werd groepsleider van 1930 tot 1966.
1930 is ook het jaar waarin het VVKS wordt opgericht( het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts). 16 St.Laurentius sluit zich aan bij deze scoutsorganisatie.
Enkele leden gaan in 1937 naar de wereldjamboree in Nederland, Vogelenzang. Op deze jamboree neemt Baden Powell officieel afscheid van ‘zijn wereldbroederschap, de scouts.
In 1940 breekt WO II uit en moeten alle jongens ouder dan 18jaar zich aanbieden bij de bezetter. Een hele ploeg vlucht per fiets naar Frankrijk en komt een maand later terug aan in Antwerpen. Enkele leiders worden tewerkgesteld in Duitsland.
Onze groep had een grote aantrekkingskracht in WOII. De scouts, nu jonggivers en givers, hadden 3 takken: troep A, B en C. Gans de oorlogsperiode heeft de groep de activiteiten voortgezet. Een zeer opmerkelijke activiteit was het kamp in ’s Gravenwezel in aug 1942. Een kamp dat geleid werd door onze latere aalmoezenier Alfons Schrijvers en het was voor 100 kinderen van krijgsgevangenen een fantastische ervaring, zeker met het bezoek van prins Albert, onze vorige koning. Vermeldenswaard is het feit dat 5 welpen werden opgevangen bij boerenfamilies in Mol-Sluis ten tijde van de V-bommen, tussen nov 1944 en april 1945.
Na WOII hervatte de groep zijn normale werking en werd het lokaal degelijk opgeknapt. Aalmoezenier Schrijvers wordt tot priester gewijd in juni 1944 en wordt de rode draad voor de volgende zestig jaar! Tot in 2005 blijft hij onze aalmoezenier; hij kwam in 1928 in onze groep en overlijdt in feb. 2005.
De scouts gingen meestal naar de Ardennen op kamp en de jins, toen de voorstam en de stam maken tochten naar Oostenrijk, Zwitserland steeds in piekfijn uniform, een kenteken van onze groep, met rood-grijze das. De welpen gingen op kamp in de Kempen, eerst werd de strozak gevuld, later kwam de luchtmatras of het veldbeddeke.
Wat betreft onze das vinden we terug dat we sinds mei 1936 onze rood-grijze groepsdas dragen, daarvoor was het een gele das (1920-1936), een grijze verbondsdas hebben slechts één maal gedragen tijdens de viering van 30.000 scouts op de S…Boum in 1962 (groot scoutsevenement in Antwerpen op 20 mei 1962).
Verschillende jaren gaat er een groepsfeest door in de vorm van een toneelstuk… weken lang wordt er geoefend. Daarna vanaf de jaren zestig worden bals ingericht om de groepskas te spijzen, gevolgd door kaas-en wijnavonden en diverse takacties zoals koekjesverkoop, spaghettiavond, soepverkoop, tornadoquiz,…
De groep heeft jarenlang een eenheidstak bij de jonggivers en givers gehad. Dit wil zeggen dat tot in 1976 de ‘scouts’, de juniors en seniors, de jongverkenners en verkenners of de jonggivers en givers in één tak verenigd waren. In 1976 komt de splitsing in twee aparte takken, elk met hun leiding.
De kapoenentak, de eerste gemengde tak, wordt opgericht in oktober 1979.
In 1981 worden de welpen gesplitst in een welpentak voor de jongens en een kaboutertak voor de meisjes. Door gebrek aan instroom bij de kabouters stopt de kaboutertak in 1982.
De groep wordt pas gemengd over alle takken na de fusie met de 6de scoutsgroep St.-Norbertus in sept 1994… inderdaad, eind van de jaren 80 wordt het moeilijk in de 6, zowel als in de 16 om goede vergaderingen te blijven geven; het ledenaantal staat op een dieptepunt ondanks de vele inspanningen. De groepsleiding had het besef dat het beter was de hoofden samen te zetten en zo werd onze groep, de 6+16 St.-Laureis/St.-Norbertus opgericht. Na 10 jaar fusie in het scoutsjaar 2003/2004 wordt onze groep omgedoopt tot Scouting Antwerpen Zuid,6+16. Het ledenaantal van de gefusioneerde groep groeide snel naar 150, 200 en meer. Zo wordt in september 2013 de Pionierstak opgericht omdat de welpenhorde te groot wordt en we van de oudste welpen stilaan jonggivers willen maken.
Zo’n groep vereist een groot en aangepast lokaal... we zetten een materiaalkot en een sanitaire blok, betonneren de kleine speelplaats en worden eigenaar van onze lokalen in 2015. We vernieuwen de nutsleidingen en zelfs de grote speelplaats wordt volledig heraangelegd, een keuken wordt geïnstalleerd, …. De groepsploeg wordt hierbij gesteund door het VZW-bestuur en de oud-scouts.
De jongste takken blijven overal in Vlaanderen en Wallonië op kamp en op weekend gaan, terwijl givers en jins op buitenlandse kampen gaan: Afrika, Zweden, Portugal, Bulgarije, Spanje, Noorwegen, Polen, Vietnam , enz...kwamen reeds aan bod.
De Binnentent-voorheen het Lindeblad-, ons ledenblad, blijft een nuttig communicatiemiddel tussen leiding, leden en ouders terwijl de weg naar de multimedia niet meer weg te denken is.
Verschillende van onze leiders hebben zich na hun actieve loopbaan bij de groep, verder ingezet in het district of de gouw. In een district komen verschillende scoutsgroepen samen en verschillende districten vormen een gouw. Verschillende gouwen vormen dan het verbond, dat van VVKS in 1982 overgaat in VVKSM (Vlaams Verbond van Katholieke Scouts en Meisjesgidsen) en sinds 2006 ‘Scouts en Gidsen Vlaanderen’ noemt.
Het blijft nog altijd zo dat bij dat we bij de scouts leren onze plan te trekken en met anderen leren samenwerken. Ook wat minder leuk is moeten we in groep samen oplossen in wederzijds respect. We leren luisteren naar elkaar en mekaar te aanvaarden. Hiervoor gebruiken we nog steeds dezelfde scoutsmethoden: we gaan op kamp, spelen erop los, gebruiken technieken om onze problemen op te lossen en onze plan te trekken, gaan op tocht, samen-onderweg, en tenslotte zingen we graag rond het kampvuur of op een kareoke-avond. We komen ook op voor ons leefmilieu, gaan bewust om met de natuur en houden nog altijd van het moment van onze belofte en totemisatie... de scouts blijven een soort van ontdekkingsreis in brede zin.
Geschreven door Erick De Cleyn, oud leiding van Scouting Antwerpen Zuid
Archief
Achter de schermen van het eigenlijke groepsgebeuren heeft onze groep sinds 15 jaar een uitgebreid groepsarchief opgebouwd, dit naar aanleiding van ons 100-jarig bestaan in 2020. Dit archief blijft zich verder uitbreiden en ziet , ondanks alle digitale toestanden, uit naar nieuwe inbreng. Deel a.u.b. je scoutsherinneringen, ze zullen goed bewaard worden in ONS archief en komen op zovele gepaste momenten terug tevoorschijn. Maak eens een afspraak en bezoek ONS archief. Iedereen is altijd welkom! Erick De Cleyn, oud GrL en archivaris – dcerick@hotmail.com